خانم رازدار          

آدمی مفلس وبیچاره ودرویش٬ شبی جانب کاشانه خویش آمد و رخسار بچه خویش ببوسید

بخندید وزنش دید که او خرم وخوشحال تراست ازهمه شب های دگر٬ سخت در اندیشه

فرورفت و به خود گفت که:«این عیش وخوشی بی سببی نیست» لذا روی بدو کرده

 وپرسید:«سبب چیست که تو امشب چنین لولی ومنگولی و دل شاد؟»چو شوهر بشنید

این سخنان گفت:«دریغاکه تو زن هستی وزن راز نگه دار نمی باشد و زین رو نتوانم

به برت رازدل ابراز کنم ٬ زآنکه مبادا تو کنی راز مرا فاش و از این راه شوی مایه ی

رنج و ضرر ما.»

کرد آن زن آنقدر اصرار که آن مرد ز اسرار درون پرده بر افکند و به وی گفت:«اگر

قول دهی تا که نگویی به کسی٬قصه ی خود رابه تو می گوییم.»

و زن هم متعهد شدو آن مرد به وی گفت که:«پس گوش بده علت خوشحالی بسیار من

این است که امروز به فلان جا و فلان کوچه ویکی کیف پر از پول بدیدم که لب جوی

در افتاد بدان٬ زود برش داشتم از خاک ونمودم در آن باز وبدیدم که در آن کیف نود

اسکن پانصد تومنی چیده و فی الفور نهادم وسط جیبم و راضی شدم از طالع بیدار

که یار است و مددکار و شود باعث فتح ظفر ما.»

شب دیگرچوشد او وارد منزل ز زن خوش سخن خویش بپرسید که :«آن راز که گفتم

به تو٬ گفتی به کسی یا که نه؟»

زن گفت:«برو خاطر خود جمع نگه دار که زن حاجی و گلباجی و زرتاجی و زن دایی

و معصومه و کبری و گلین باجی و صغری و زن آقا و ثریا حسین و حسن واکبر و

عباس وغلام ونقی وکل تقی وخالقزی و گل پری و خاله زری و اقدس و پوران ومهین٬

جمله ی اهل در و همسایه  و خویشان و عزیزان٬ همه رادیدم و بر هرکه رسیدم قسمش

دادم و زاو قول گرفتم که لب خویش فرو بندد و نشنیده بگیرد زمن این قصه٬ مبادا کند

 این راز به شخص دگر ابراز و دهد درد سرما !»

 لطیفه های خواندی ودیدنی تهیه و تنظیم:محمد اعلمی

نظردهی فعال